Učitavanje…
Otkrijte kvalitetne naslove za obrazovanje i nauku.
Kroz zanimljivu priču datu u vidu dijaloga, pitanja i odgovora na njih, autori Najlepše priče o govoru na zanimljiv i originalan način, često prožet humorom, pričaju priču o jednoj od najvažnijih odlika čoveka, osobini za koju mnogi smatraju da je presudna za izdvajanje čoveka iz opšte porodice životinja: o jeziku. Autori zajedničkim naporima pokušavaju da odgonetnu kakvi to unutrašnji mehanizmi postoje u čovekovom telu i njegovom duhu, a koji mu omogućavaju da oblikuje i razm
Polazeći od toga da se avangarda od svih drugih umetničkih pravaca 20. veka izdvaja po tome što unosi fragmente realnosti u umetničku fikciju, R. Stanarević u prvom delu knjige izlaže istoriju ove makrostilske formacije, počev od kubizma (Brak, Pikaso), nastupa dadaističkih grupa (Cara, Bal Dišan, Pikabija Hausman, Hana Heh) i nadrealista (Dali, Bunjuel, Breton, Maks Ernst) prvih decenija veka, do neovangardnih konkretnih umetnika (Gomringer, Hajsenbitel, Mon), radova Bečke grupe
Bilo bi dobro, pisao sam nekad, kad bismo mi, Mađari, čitali Gombrovičeve dnevnike. Ali ne moramo otići tako daleko, bilo bi dovoljno kad bismo poznavali Vegela. To kako on ume da govori o manjinskom položaju, o odnosu provincije i centra, provincije i provincijalizma, o regionu i svetu, o mađarstvu i evropejstvu, racionalno i s osećanjem, s lokalnim iskustvima (životom) i svetski širokim horizontima, o Trijanonu – trezvene pameti i srca, birajuću uvek teže puteve, nikad ne trpaju
Roman Oblomov je socijalno-psihološki roman u 4 dela koji kroz sudbinu glavnog junaka Ilje Iljiča tretira fenomen „suvišnog čoveka“, ali i daje oštru kritiku ruskog društva prve polovine XIX veka. Oblomov je talentovan, mlad čovek, pun neiskorišćenih potencijala, koji zbog slabe volje, zastarelog vaspitanja i nerealnih strahova od života ne uspeva da se ostvari ni na poslovnom, ni na društvenom, ni na ličnom planu. Lik Oblomova postao je veoma brzo tipski lik svetske književnos
Pet radova okupljenih u ovoj knjizi ostavljaju utisak pune koherentnosti i celovitosti, pre svega zasnovanih na jedinstvenoj tematskoj i značenjskoj preokupaciji: topici, uzorima i delatnim modusima idealne vladavine u srpskoj srednjovekovnoj državi, kao i na prikazu nekih od ključnih ličnosti ove epohe. Posebno je zanimljiv rad o monahinji Jefimiji, koji daje iscrpan pregled mišljenja prethodnih istraživača o njenom mogućem autorstvu plaštanice iz manastira Putna i precizno obraz
Knjiga Slavice Garonje Radovanac Od Carigrada do Budima, organizovana je u dva simetrična dela: prvi je posvećen usmenoj književnosti i značajnim pitanjima koja se javljaju u izučavanju usmene književnosti, poput razlikovanja pravog i lažnog narodnog pesništva, a drugi njenim refleksima u srpskom pisanom stvaralaštvu devetnaestog i dvadesetog veka, od Janka Veselinovića do Vidosava Stevanovića i položaja narodne književnosti u srpskom društvu 21. veka. Ovakva kompozicija istovreme
Ova knjiga pruža uvid u celokupni tematsko-poetički raspon poezije Dušana Vasiljeva, što se odnosi i na složenost ekspresionističkih struja: od aktivističke i vitalističke, preko apstraktne, do nihilističke. Autorka je u studiji primenila induktivni i deduktivni književnoistorijski pristup, kao i sagledavanje poetike Dušana Vasiljeva iz sinhrone, dijahrone i komparatističke perspektive. Postavljene hipoteze proverene su i analizovane na velikom broju primera iz celokupne poezije o
Istaknuti poznavalac ruske poezije, Radojica Nešović, osetio je duhovnu potrebu da u sažetom obliku predstavi razvoj ruskog pevanja u vremenskom rasponu od stoleća i po. Svoj izbor oivičio je s dve pesničke gromade – Puškinom ga je otpočeo, Brodskim završio. U međuprostoru ovog izbora više je od stotinu pesnika, veoma poznatih, poznatih i onih s kojima će se čitalac ovom antologijom tek upoznati. Pred nama je uzbudljiva horska celina. U njoj se u isto vreme svaki glas čuje ponao
Svetozar Petrović dao je nemerljiv doprinos izučavanju svetske književnosti, pogotovo književnosti Azije. Deo tekstova, objavljenih u knjizi O indijskoj književnosti, publikovani su u raznim renomiranim časopisima u bivšoj Jugoslaviji, poput Republike, Telegrama, Encyclopedia moderne, kao i u časopisu Naše teme, a pojedini su pisani kao predavanja. Drugi deo je sačuvan u ostavštini autora i po prvi put se objavljuje. Intelektualna i akademska javnost odavno je prepoznala značaj Pe
U ovoj knjizi obuhvaćeni su eseji koje je Velikić pisao u poslednjih deset godina i objavljivao u stranim novinama i časopisima. Kao nekada eseji Isidore Sekulić i Velikićevi eseji odišu snažnim uverenjem u lepotu i moć literature: „Okean svetske literature, iznova nas iznenađuje novootkrivenim svetovima”. A „posao književnosti nije da daje odgovore, već da postavlja pitanja, da se suočava sa tamnim mestima ljudske duše” i kao takva ona je i te kako značajna za čoveka „
U knjizi neobičnog naslova Orfej i zapušač autor Slobodan Vladušić na teorijski i sintetički način razmatra pravce razvoja evropske i srpske poezije u njenom kretanju od romantizma ka modernosti. Tako, romantičarskoj simbolici slavuja – u poetičkom i autopoetičkom smislu višestruko konotiranoj (čežnja pesnika za stalnošću i večnošću prirode, estetski vrhunac, muzikalnost označenog, hiperbolizacija pesničke moći…) – Vladušić suprotstavlja modernističku simboliku pti
U pet esejističko-kritičkih deonica ove knjige – „osmatračnice u svim pravcima“ – autor pokreće i razmatra veliki broj najrazličitijih pitanja, psiholoških, socioloških, kulturoloških, religijskih i estetičko- poetičkih, kojima je izvorište i zajednički imenitelj naša egzistencijalna i duhovna situacija. U velikom luku, od rasprave o svetsko-istorijskim temama i njihovim odblescima u delima glasovitih pisaca, do svojevrsnog imenika tridesetak savremenih srpskih pripovedača
Pozivajući se na uvide u savremene teorije žanrova i naratologije, Kristina Stevanović raspravlja o književnom žanru kao dinamičnom entitetu, koji se mora proučavati kako u sinhronoj, tako i u dijahronoj ravni. Upravo u eposi srpskog modernizma i avangarde dolazi do potpune destabilizacije odnosno raslojavanja postojećih međužanrovskih odnosa, istina različitog intenziteta, što se odnosi i na kratku prozu Rastka Petrovića. Stoga autorka svoju metodološku poziciju zasniva na analiz
Studija Pelen i med Aleksandre Pavlović je opis i analiza razvoja didaktičke lirike u srpskoj književnosti od baroka do romantizma (uzeto kao period od početka 18. do sredine 19. vijeka). Ovdje se prvi put u srpskoj nauci o književnosti utvrđuju teorijski parametri didaktičke lirike kao vrste (na stavovima koji sežu od antičkih do savremenih autora), uspostavljaju književnoistorijske granice (stara književnost – prelazni period – nova književnost), izdvajaju autori kod kojih se
Majakovski nije novator samo na polju leksike. Po mišljenju nekih istraživača, on ne samo da je srušio sve što određuje harmoniju silabičkog stiha već je i stvorio novu poeziju, zbog čega je opravdano dobio epitet – Lomonosov ruske poezije 20. veka… Razočaran životom u Rusiji posle revolucije, nije mogao da podnese birokratizam, sitničavost, grubost. Sve to ismevao je svojim satiričnim delima, ne hajući za optužbe vlasti da je klevetnik. Mnoge naraštaje osvajao je ne samo po
Knjiga Pisac i priča po sintetičkom načinu pristupa Andrićevom životu i delu, ali i zahvaljujući novim otkrićima i pronicljivim interpretativnim uvidima u pojedinačna dela, kao i u celokupan piščev opus, prevazilazi sve dosadašnje biografije, ali i mnoge monografije posvećene autoru Na Drini ćuprije. Žaneta Đukić Perišić, jedan od najboljih poznavalaca života i dela Ive Andrića, kao i recepcije tog dela u vremenu, a zahvaljujući opsežnim istraživanjima, došla je do niza
Inovativan interpretacijski pristup, analitički smisao za detalj i za celinu, izuzetno pouzdano i široko poznavanje literature o predmetima o kojima se piše uz akribično navođenje citata i autocitata – karakteristike su ove knjige. Sprovedena istraživanja objedinjuju dva toka srpske književne i kulturne tradicije, usmeni/tradicijski i pisani, u velikom književnoistorijskom rasponu. Argumentovan je zaključak da „različiti elementi tradicionalne kulture mogu biti snažan integracion
Sadržaj pisama objavljenih u ovoj knjizi je pregled rada En Penington na prevođenju pesama i zbirki pesama Vaska Pope, kao i njena briga za izdavanje, estetski izgled Popinih zbirki i plasman njegovih knjiga u Engleskoj i Americi. U pismima se En Penington divi pesnikovom stvaralaštvu. Pisma otkrivaju da je En Penington angažovala tada poznata pesnička imena i ugledne izdavačke kuće u Engleskoj i Americi u posao oko izdavanja knjiga Vaska Pope. Nažalost, odgovori pesnika na ova pi
Poetika vremena srpskih usmenih epskih pesama predstavlja inovativan pristup jednom od najznačajnijih slojeva usmenoknjiževne tradicije Srba. Izabrani pristup – istraživanje fenomena vremena kao poetske kategorije – omogućio je svojevrstan, i u dosadašnjim ispitivanjima neprimenjen (ili samo parcijalno primenjivan), uvid u usmenu epsku tradiciju pre nastanka zbirki Vuka Karadžića i u pesme u Vukovim izdanjima, što čini najznačajniji korpus srpske usmene književnosti. Emeritus Mar
Zašto je Branko Ćopić bio najpopularniji i najčitaniji srpski pisac dvadesetog veka? Da li zahvaljujući lakoći s kojom se čitaju njegovi paradoksalni uvidi u prirodu ljudskog života? Koliko je u svemu tome značajno što je Ćopić književno tako bogato živeo i u dečijim svetovima, što je tako uspešno pisao prozu i poeziju za decu i omladinu, pa se na taj način približio velikom broju svojih čitalaca već u njihovim formativnim godinama? Ili je, možda, još značajnije što je
Minucioznost prilikom građenja prostora u ovim pričama doprinosi njegovom oživljavanju i isticanju spone između postupaka karakterizacije, likova samih, i okruženja u koje su smešteni. Vreme u njima, koje obuhvata deceniju-dve pre Drugog svetskog rata, i nekoliko decenija posle njega, deluje fiksirano, obeleženo nepromenljivim odlikama i uticajima na likove odlike i faktografija tog vremena su podrazumevane, i u ovim pripovetkama one deluju iz pozadine. Prostor je primarno istaknu
U svojim neobično kompetentnim komparatističkim analizama, Biljana Dojčinović sve predstavljene autorke i autore posmatra kao integralne pojave modernizma u dijaloškom odnosu. Vešto prepoznaje sličnosti koje su drugi istraživači propustili da primete – po pitanju žanra, strukture, naracije i tematike – između geokulturno međusobno udaljenih književnosti, prevrednujući samim tim doprinos srpskih autorki razvoju modernizma. Iznenađujuća poređenja dela poput Izlet na pučinu V
Pregledni rečnik komparatističke terminologije u književnosti i kulturi nastao je na osnovu zajedničkog interfakultetskog istraživanja teorijsko-istorijskih terminoloških pretpostavki komparativne književnosti. Prilikom izrade ovog rečnika, koji umnogome predstavlja pionirski poduhvat, izbegnute su jednostranosti i ograničenja u pristupu ovoj problematici. Njime su postavljene sasvim solidne osnove za proces standardizacije komparatističke terminologije kod nas, koji se, dakle, vr
Knjiga memoara Ernesta Sabata Pre kraja predstavlja njegov duhovni testament. Ovo je priča o mladiću rođenom u pampi, koji uspešno započinje karijeru u svetu nauke i odlazi da radi u laboratoriju „Kiri“ u Parizu, da bi kasnije, u dodiru sa nadrealistima, hrabro i odvažno napustio nauku zbog književnosti i umetnosti, i svojim prvim romanom, koji su mnogi izdavači odbili, stekao priznanje Albera Kamija i Tomasa Mana. S druge strane, ovo je priča o buntovnom čoveku, kome su od mladih
Ovo monografsko delo predstavlja dosada najobuhvatniji pokušaj sagledavanja veze između prevodilačke i pesničke poetike Ivana V. Lalića. To potvrđuje da je autor kao prevodilac bio najpre čitač i tumač, a zatim i antologičar dela koje je prevodio, i u skladu sa tim, nekada i uz teškoće i prepreke, oblikovao svoju imanentnu poetiku, jer je upravo pesničko razumevanje originala uticalo na uvođenje različitih strategija prilikom pristupa stranome tekstu, preispitujući time i granic
F. M. Dostojevski, po shvatanju M. M. Bahtina, jedan je od najvećih novatora u oblasti umetničke forme. On je stvorio potpuno nov tip umetničkog mišljenja, koji Bahtin uslovno naziva polifonijskim. U studiji „Problemi poetike Dostojevskog“ autor svojim junacima daje krajnju slobodu govora ideja, izrečena od strane nekog od njih, nalazi odraza u govoru drugih likova, ovladavši njihovom svešću, ili biva odbačena. „Tuđa reč“, „reč s odstupnicom“, „dijaloška reč“ – s
Problemi savremene književne istorije predstavljeni su kritikom karakterističnih koncepcija s kraja dvadesetog i početka dvadeset prvog veka: istorija manjinskih književnosti, istorije književnosti kao hiperteksta i efektivne književne istorije, najobuhvatnijeg i najkontroverznijeg pristupa čije je teorijsko polazište poststrukturalistička hermeneutika, a krajnji metodološki zahtev dekonstrukcija istorije. Čitanjem transnacionalne Istorije književnih kultura Istočno-srednje Evrope
Umesto teorije književnosti potreban nam je razborit govor o književnosti, sakralan i euharistički, govor koji dok tumači jedno književno delo čuva njegov transcendentalni karakter, ne posežući za praznom ekonomijom formulâ i ograničavajućim matricama sistema. Potrebno nam je sakralno razumevanje književnosti koje podrazumeva – na izgled tautološki – da je književnost književnost, te da nema pneumatičke razlike između tvorca književnog dela i njegove reči i Tvorca reči i
Puškinski dom Andreja Bitova spada u red velikih ruskih romana. Nastao pri kraju sovjetske epohe, na granici zvanične i nezvanične književnosti, Puškinski dom sažima problematiku ruskog XX veka. Ovaj moderni roman o sudbini ruske kulture pokazuje klasičnog junaka ruske književnosti u novim okolnostima. U svetlu novog doba, Bitov preispituje ključna pitanja ruske književnosti i čini to na inteligentan, duhovit, lak i šarmantan način. Roman Puškinski dom takođe se smatra ključnim
Studije i ogledi koji sačinjavaju knjigu Rasponi modernizma u svojim bitnim metodološkim polazištima slede, ali i unapređuju našu prethodnu knjigu Pobuna protiv središta (2006), u kojoj se analizuju govor razlike i inovacije u književnoistorijskom procesu i poredbenom kontekstu moderne srpske književnosti 19. i 20. veka. Time se nesumnjivo ukazuje na različite aspekte kanonizovanih ili skrajnutih pojava unutar dijahronog, ali i sinhronog razvoja srpske literature, bilo da je reč o
Intervjui u knjizi Razgovorom kroz Ameriku predstavljaju Ameriku i njenu akademsku scenu iz različitih perspektiva, kao svojevrsno bojno polje gde se ukrštaju pogledi američkih istraživača, profesora i kritičara. Koplja se uglavnom lome na polju književne kritike, i u razgovorima Radojke Vukčević s istaknutim američkim teoretičarima mogu se pratiti kretanja od nove kritike, preko novog istorizma, do kolonijalne, ekološke, feminističke kritike… Mogu se čuti ispovijesti Klinta Bru
U monografiji Recepcija, kanon, ciljna kultura proučena je recepcija engleske i američke poezije 20. veka u savremenoj srpskoj književnosti i širem kulturnom prostoru, počev od temeljnih antologijskih izbora, prevedenih zbirki i časopisnih izbora pa do kritičkih napisa i preuzimanja određenih poetičkih odlika, tema i postupaka u delima domaćih autora. Naglasak je na proučavanju prevedene poezije kao celine, uslovljenosti prevoda i njegovom potonjem delovanju, sa idejom da predočim
Ne može se reći kako je Mandeljštam bio poeta „kulture” on je pre bio pesnik civilizacije i za civilizaciju. Jednom, kad su ga zamolili da odredi akmeizam – književni pokret kom je pripadao – rekao je: „Čežnja za svetskom kulturom.” Ovakvo shvatanje svetske kulture potpuno je rusko. Zbog svog položaja (ni istok, ni zapad) i svoje okrnjene istorije, Rusija je uvek patila od kompleksa kulturne inferiornosti, bar u odnosu prema Zapadu. Iz te inferiornosti uvrežio se ideal izves
U zborniku Književno delo Mira Vuksanovića okupljeni su tekstovi prof. dr Jovana Delića, akademika Svetozara Koljevića, akademika Predraga Pipera, akademika Aleksandra Lome, dr Marka Nedića, prof. emeritusa dr Slavka Gordića, prof. dr Lidije Tomić, dr Lidije Delić, Nenada Stanojevića, dr Mića Cvijetića i mr Jelene Pavlović, sa zahvalnicom akademika Mira Vuksanovića.U drugoj knjizi je studija Semoljski refreni prof. dr Dragana Koprivice. Karakteristike Težina: 0.2 kg Dimenzije: 112
Reči jesu jače od nas. Kada god na to zaboravimo, uvek budemo kažnjeni. Reči vide i to. Reči su žive. Niču, dižu se, listaju i sazrevaju, ćute i galame. Pamćenje im niko ne može omeđiti. Promeću se kroz nas i kroz sebe. Mi postojimo u rečima. Sve se menja, u tehničkom i u tehnološkom razvoju, u pronalascima, kodovima i čipovima, ali će uvek biti u centru ono što je smišljeno i izgovoreno. Uzaludna su ubeđivanja da će se čovek toga odreći. Reč je čoveka povela na vodu.
Sibila i Homer se sreću u pomalo neobičnim okolnostima: njihovi dotadašnji supružnici su ih napustili i otišli da žive zajedno na Kipru. U pokušaju da prežive te velike potrese u svojim životima, ovo dvoje „gubitnika“ ostaju upućeni jedno na drugo. Zbližavaju se i kroz beskrajne razgovore i šetnje u prirodi postaju bliski prijatelji, sa obostranom željom da prijateljstvo preraste u nešto više. Ali to nije nimalo lako, što zbog njihovih priroda sklonih introspekciji, što zbo
Kao i svako drugo izuzetno djelo značajnog pisca, tako i roman Mira Vuksanovića Semolj zemlja pokreće neka od vječnih pitanja, koja se kroz vrijeme i prostor, i duhovnost generacija, promeću u različitim pojavnim oblicima. U Semolj zemlji, koja emanira duhovnost velikog pisca, između ostalog, pokrenuto je i pitanje nastanka i smrti jezika i, paralelno s tim, nastanka i nestanka čitavog jednog života, koji je tekao uporedo s jezikom, i krenuo u zaborav zajedno s jezičkim biserima,
Knjiga Sneško u tropima dr Draginje Ramadanski posvećena je fenomenu umetničkog prevođenja (stvarnosnog teksta u umetnički jednog jezika na drugi, jednog medija u drugi). Ne radi se o pukom leksikografskom naporu, kome je takođe posvećeno nekoliko eseja, već o visoko kreativnim poduhvatima u domenu književnosti, slikarstva, muzike, dramske umetnosti, graditeljstva, fotografije, sve do minucioznog kritičarskog doprinosa. Naslovna metafora govori o dodatnom žrtvenom naporu stvaraoca
Dokumentarni roman Daše Drndić ne može se uporediti ni sa jednom od do sada objavljenih knjiga o mračnim vremenima nacizma. Suvoparni podaci, sažeti dijalozi i izražajni likovi bacaju neobično svetlo na ranije neprimećena pitanja o dvosmislenoj neutralnosti Švajcarske ili proceduri finansiranja prevoza zatvorenika u logore smrti. Faktografija u romanu Sonnenschein podseća na prikupljanje dokaza u postupku protiv zla i bolno naglašava dramu junaka čiji su životi samo posledica kapr
Bračni par u samoposluzi vodi rat oko vrste sira koji treba kupiti starija dama sedi u čekaonici kod onkologa mladić koji je uobrazio da je pevačica Selin nalazi se u psihijatrijskoj klinici u jednom restoranu, poznata glumica smetenoj novinarki daje intervju u trenutku kada njen ljubavnik ulazi sa drugom ženom onkolog, homoseksualac, plaća ljubav mladićima koje pokupi sa ulice advokatica na službenom putu vodi ljubav sa kućnim prijateljem dva stara drugara ćaskaju dok istovremeno
Ogledi i dnevnički zapisi Slavka Gordića imaju za svoj predmet savremenu srpsku književnost i naš književni život, kao i njihovo šire kulturno, nacionalno- istorijsko i civilizacijsko okružje. U prvom delu knjige rasvetljena su neka opštija obeležja naše novije poezije i proze, uočena u individualnim i grupnim opredeljenjima i ostvarenjima nekoliko desetina autora različite naraštajne pripadnosti i poetičko-tematske usmerenosti. Uz ove grupne portrete, u prvoj deonici knjige nala
Kritička svest je potreba za modernim. Izoštrena svest kao izraz pesničkog senzibiliteta. Strasno i svesno traženje modernog svim energijama i moćima pesničkog jezika. Otkrivanje novog u starom i onog što može biti i biva večito u prolaznom. Modernost poezije uvek je nešto više od onoga što od nje očekujemo u datom vremenu. Povišena kritička svest trebalo bi da obezbedi određen stupanj modernosti poezije, kao što bi snižena, nužno, morala da vodi ka nižem, manje modernom pes
Ova knjiga donosi monografski uobličen plod piščevog dvadesetogodišnjeg rada na prikupljanju, analizi i klasifikaciji „slivenica” (leksičkih blendi), nastalih različitim kombinovanjem delova postojećih reči u novu celinu, najčešće medijskog, reklamnog ili žargonskog karaktera. Reč je o danas veoma produktivnom tvorbenom procesu, doskora praktično nepoznatom u srpskom jeziku. Knjiga sadrži i Rečnik od blizu 2.200 tako nastalih leksičkih jedinica. Nudeći obilje novog i zabav
U pesmama ovog neobičnog pesnika stvarni život, filozofija, nauka, umetnost, podvig, poraz, uspon, pad – sve se pretvara u stih, u stih bola i očajanja. Do srži urban pesnik, koji je maksimalno individualisan, oseća svet kao sveprolazno, humove oseća kao bol, kao „naša stradanja”, „humovi su ljubavi koje nas prate”. Oni su za ovog pesnika „krik i ridanje”. U ovom ogromnom, nesagledivom poetskom svetu usamljenost je jedna od najznačajnijih tema. Kad dođe u dodir sa ovom us
U ovoj knjizi, koja neodoljivo podseća na onu pod naslovom Apologia Sokratis, čitaocu na uvid stavljamo književnu paskvilu koja je pokrenula lavinu i hajku na Brodskog, njegovo pismo uredniku novina Večernji Lenjingrad, zapisnik sa suđenja koji je sačinila Frida Vigdorova, neka od reagovanja savremenika, njegovo pismo Brežnjevu na dan kad je morao da emigrira i poeziju koja je, u stvari, oduvek i bila njegovo glavno uporište, pribežište i duhovna spona sa ruskim jezikom. Zapisnik
Književno delo Franca Kafke koje zauzima „jedinstveni položaj u današnjoj književnosti“ (Lukač), kao sasvim osobeno, u stopu prate dve zagonetke. Jedna je da je to delo neobično, gotovo magično privlačno. A druga je da se, zapravo, ne zna zašto je ono tako privlačno. Kategorije jedinstvenosti, neobičnosti, tu nisu od velike pomoći. Nije od naročite pomoći ni frapantna nesrazmera u usvajanju Kafkinog dela za vreme dok je bio živ, i posle njegove smrti. Ovaj pristup književno-
U ovoj knjizi autor vraća Svetislava Stefanovića u istoriju srpske književne kritike, stavlja ga na mesto između kritike Laze Kostića i kritike Stanislava Vinavera i izučava ga kao ostvarenu ličnost. To izučavanje ima tri smera: prvi, specifičan odnos prema književnoj kritici, slobodnom stihu i prevrednovanju naše književne prošlosti drugi, ka analizi odnosa s autorima koje je Stefanović odabrao po srodnosti (počevši od Laze Kostića, čiji je uticaj nesporan i velik, preko Stan
Knjiga Slavka i Ive Goldsteina o Titu unosi novi pristup i ton u cijelu postjugoslavensku javnost, u kojoj prevladavaju tri vrste govora – titolatrijski, koji slijedi mitografske i hagiografske sheme naslijeđene iz službene jugo-historiografije, titofobijski, sav u znaku divljega i neobuzdanog revizionizma, te senzacionalistički, koji se hrani bulevarskom strašću za pikanterijama. U ovoj knjizi Titova biografija istražena je i obrađena na način koji superiorno stavlja „van snage“